Parafia Bedoń

Parafia Bedoń - główna
Parafia Bedoń - facebook

665 801 808

ul. Kościelna 22, Bedoń Przykościelny 

Parafia Bedoń - telefon

kontakt@parafiabedon24.pl

Parafia Bedoń - poczta
Parafia Bedoń - adres

   Ministranci w Parafii Bedoń - Spotkania:
   

   dla uczniów szkoły podstawowej              - III sobota miesiąca, godz. 10:00
   dla uczniów szkoły ponadpodstawowej   -   II i IV sobota miesiąca, godz. 10:00
   dla studentów i pracujących                      -   I sobota miesiąca, godz. 10:00

   Email:  matkaboza.krolowapolski@gmail.com

   Kliknij i zadzwoń:                            - Ksiądz Opiekun

 

parafia bedoń - ministranci
parafia bedoń - ministranci
parafia bedoń - ministranci
parafia bedoń - ministranci
parafia bedoń - ministranci

664 239 925

Ministranci w Parafii Bedoń

Chyba każdy wie o kogo chodzi, słysząc słowo MINISTRANT? Nierozłącznie kojarzy się ono z chłopcem ubranym

w białą komżę, który pomaga kapłanowi w czynnościach liturgicznych podczas Mszy Świętej lub innych Nabożeństw. Także w naszym parafialnym kościele są ministranci. Ale od kiedy? Tego żaden z nas nie pamięta, ale domyślamy się, że od początku istnienia parafii. Zapewne liczba ministrantów zmieniała się z roku na rok. My wiemy tylko tyle, że po

I komunii przybywa kandydatów, którzy są dobrego ducha – ale słabego ducha i potem zapał słabnie. Serdecznie zapraszamy do tej zaszczytnej służby liturgicznej.

 

ZATEM LICZYMY NA NOWYCH OCHOTNIKÓW!

Od nowego roku szkolnego przyjmujemy nowych kandydatów na ministrantów, czekamy więc na wszystkich chętnych chłopców po I Komunii Świętej, bez znaczenia w  jakim są wieku. Ważną rolę w tym miejscu odgrywają niewątpliwie Rodzice, którzy jako pierwsi powinni wyrazić chęć, by ich syn służył przy ołtarzu. Bez ich przykładu i zachęcenia, początkowy zapał nowych kandydatów zwykle szybko gaśnie, co skutkuje szybką rezygnacją z posługiwania. Kandydaci przejdą specjalne przygotowanie oraz formację, by następnie przywdziać szatę liturgiczną, jaką jest komża i rozpoczną swoją służbę Chrystusowi.

 

Ministrantura ma za zadanie utwierdzić wiarę, nauczyć pewnych zachowań, jak punktualność, sumienność w wypełnianiu obowiązków i poznanie nowych ludzi i odpowiedzialność za Wspólnotę. Ministrant ma też poznać liturgię Kościoła i żyć nią na co dzień, rozwijać swoją duchowość poprzez modlitwę prywatną i wspólnotową. Dlatego ministranci, którzy nie wypełniają swoich obowiązków niestety muszą pożegnać się z posługiwaniem przynajmniej na jakiś czas.

Być ministrantem to nie tylko zbiórki praca nad sobą i służba przy ołtarzu, wyznaczone dyżury i przygotowania do większych uroczystości. Ministranci tworzą też wspólnotę, w której spotykają się towarzysko przy pizzy lub wspólnie wyjeżdżają. Warto więc zachęcać tych, którzy jeszcze się wahają, czy wstąpić w szeregi Żołnierzy Chrystusa, którzy zawsze mają na ustach swoje żołnierskie zawołanie: Króluj nam, Chryste, zawsze i wszędzie! To nasze rycerskie hasło.

 

Obecnie opiekę duchową sprawuje Ksiądz Rafał Balcerzak, wikariusz

 

Ministranci także mają za zadanie dbać o stroje liturgiczne, które są przedmiotami poświęconymi i używanymi do świętych czynności.

Dlatego należy się im duży szacunek.

 

ALBA - Alba jest długą, białą szatą, sięgającą do kostek, z długimi rękawami. Taka ukształtowała się we wszystkich obrządkach ze starożytnej tuniki, noszonej tak przez mężczyzn jak i przez kobiety. W krajach gorących do dnia dzisiejszego nosi się podobną szatę. Tradycyjnie sporządzano ją ze lnu. Obecnie używa się także innych, białych tkanin. Nazwa "alba" wywodzi się właśnie od jej białego koloru: łacińskie albus oznacza biały. Alba jest symbolem czystości duszy będącej w stanie łaski uświęcającej, zdobytej przez krew Baranka (Ap 7,14), której nagrodą będzie uwielbienie w niebie. OWMR mówi o albie: "Szatą liturgiczną wspólną dla duchownych i ministrów wszystkich stopni jest alba, przepasana w biodrach paskiem, jeżeli nie jest uszyta w taki sposób, że przylega do ciała nawet bez paska. Albę można zastąpić komżą, ale nie wtedy, gdy się wkłada ornat lub dalmatykę lub gdy zamiast ornatu czy dalmatyki nakłada się samą stułę". Symbolika średniowieczna w albie widziała również białą szatę, w której Herod na pośmiewisko kazał ubrać Chrystusa.

CINGULUM - Pasek, z łacińska zwany także cingulum, jest jakby sznurem z frędzlami na obu końcach, którym przepasuje się albę, gdy jest za szeroka i za długa, by dobrze leżała na liturgii.Pasek symbolizuje wstrzemięźliwość i panowanie nad pożądliwościami cielesnymi. Jest także znakiem pracy w służbie Bożej. Pasek miał również symbolizować ręcznik, którym przepasał się Chrystus gdy obmywał apostołom nogi. Widziano w nim również sznury, którymi Chrystusa przywiązano do słupa przy biczowaniu.

HUMERAŁ - Jego nazwa pochodzi od łacińskiego humeri - ramiona. W świetle aktualnych przepisów liturgicznych humerał jest strojem dowolnym. OWMR w nr 298 mówi: "Jeżeli alba nie osłania dokładnie zwykłego stroju koło szyi, przed włożeniem alby należy nałożyć humerał". Humerał wywodzi się ze starożytnej chusty noszonej na ramionach i szyi przez ludzi należących do wyższych warstw społecznych. Częścią szat liturgicznych stał się dopiero w IX w. we Frankonii. Dzisiaj przedstawia się on jako niewielka chustka z lnu lub innej tkaniny szlachetnej, naturalnej lub syntetycznej, odpowiadającej powadze i świętości liturgii (KL 128). Symbolika w humerale widziała najpierw chustę, którą Chrystusowi zawiązano oczy, gdy się z Niego naigrawano. Symbolika zaś zawarta w modlitwie przeznaczonej do odmawiania przy jego wkładaniu, widziała w nim "hełm zbawienia" (Ef 6,17; l Tes 5,8). Kapłan wkładał humerał najpierw na głowę, a potem dopiero owijał nim szyję. Hełm zbawienia miał strzec kapłana przed złymi myślami tak w czasie liturgii, jak i poza liturgią, a także przed złymi słowami wydobywanymi z gardła, owijanego humerałem.

KOMŻA – jest skróconą alba o szerokich rękawach. Najpierw, do IX wieku używano jej w chórze, czyli podczas odmawiania liturgii godzin, a od XIV w. także do tych wszystkich czynności liturgicznych, dla których alba nie była wyraźnie przypisana. Obecnie "nie można używać komży zamiast alby, gdy wkłada się ornat, dalmatykę lub gdy zamiast ornatu czy dalmatyki nakłada się samą stułę" (OWMR 298). Symbolika komży jest taka sama co alby, a więc oznacza czystość duszy.

 

Modlitwy przed założeniem strojów liturgicznych:

 

Przed założeniem komży lub alby: 

"Wybiel mnie, Panie, i oczyść serce moje, ażebym we krwi Baranka wybielony, mógł zasłużyć sobie na radość wieczną".

 

Przed założeniem cingulum: 

"Przepasz mnie, Panie, sznurem czystości i zgaś w sercu moim ogień wszelkiej pożądliwości, abym we wstrzemięźliwości i czystości serca mógł Ci coraz lepiej służyć"

Opiekun duchowy      -  KSIĄDZ WIKARIUSZ RAFAŁ BALCERZAK

Prezes Ministrantów -  DAMIAN ROSIŃSKI

Zastępca Prezesa       -  ŁUKASZ SAMIEC

41 1240 3028 1111 0000 2824 0176

PKO S.A. X Oddział w Łodzi

Nr konta Parafii Bedoń

Parafia Bedoń - facebook

matkaboza.krolowapolski@gmail.com

tel.: 665 801 808

95-020 Andrespol, Bedoń Przykościelny

ul. Kościelna 25

Znajdź na Facebooku

Kontakt do Parafii Bedoń